​​W szpitalu znajdowało się 1100 łóżek i był on obsługiwany przez chirurgów, lekarzy i Służbę Pielęgniarską Królewskiej Marynarki Wojennej Królowej Aleksandry (QARNNS). Wraz ze zbliżaniem się rozpoczęcia operacji „Overlord” Haslar wyznaczono jako szpital portowy, który miał służyć leczeniu rannych powracających z Normandii.

​Na leczenie do Haslar miały być kierowane wyłącznie osoby z poważnymi ranami. Zgodnie z planem pojemność szpitala została zmniejszona do 400 łóżek, ponieważ schrony przeciwbombowe w szpitalu miały pojemność tylko 400 łóżek plus personel. Celem było to, aby po ustabilizowaniu stanu ranni mogli zostać przeniesieni w głąb lądu do innych szpitali w celu poddania dalszemu leczeniu.

​W piwnicy szpitala znajdowały się dwie nowoczesne sale operacyjne z trzema stołami każda. Oddziały chirurgiczne zostały podzielone na dwie połowy, a za podejmowanie trudnych decyzji odpowiadał starszy chirurg. Działało osiem zespołów operacyjnych składających się z chirurgów, anestezjologów i pielęgniarek chirurgicznych.

​Po lądowaniu aliantów w Normandii 6 czerwca 1944 r. szpital bardzo szybko zaczął przyjmować rannych ewakuowanych już 7 czerwca. Dzięki wcześniej zaplanowanej organizacji szpital bardzo szybko rozpoczął działanie na pełnych obrotach. Pielęgniarki z QARNNS przeprowadzały triaż poszkodowanych w strefie recepcji przed dalszym ich leczeniem. Zespoły straży pożarnej w szpitalu zostały wykorzystane do pomocy jako noszowi. Na podstawie dokumentacji można stwierdzić, że jednego dnia przyjęto i zbadano 86 poszkodowanych w ciągu godziny i dziesięciu minut, co dowodzi skuteczności działania personelu Haslar.

​Szpital był także domem dla pierwszego banku krwi Służby Transfuzji Krwi Królewskiej Marynarki Wojennej. Wolontariusze regularnie oddawali tutaj krew, która posłużyła do ratowania życia wielu ludzi.

​Więcej informacji można uzyskać od Haslar Heritage Group.