​​Baza HMS Northney składała się z czterech oddzielnych ośrodków, które również nosiły nazwę Northney, ale były dodatkowo oznaczone numerami od I do IV. Służyły one przede wszystkim jako placówki szkoleniowe dla łodzi desantowych oraz jednostek pływających o małym zanurzeniu lub płaskim dnie, co miało się stać bardzo istotne w okresie poprzedzającym D-Day.

Z obiektów istniejących tu w czasie II wojny światowej nic nie zostało, choć w rejonie HMS Northney I wciąż znajduje się przystań, w której cumują lub korzystają z napraw prywatne łodzie.

​Niedaleko wejścia do przystani znajduje się niewielki kamienny pomnik poświęcony HMS Northney. Upamiętnia on tych, którzy szkolili się tutaj ze Specjalnej Jednostki Pływającej, 30 oficerów CDO, COPP, RMBPD, SBS, SRS i flotylli Dieppe.

HMS Northney I, który początkowo pełnił rolę obozu wakacyjnego, oddano do użytku wojskowego w październiku 1942 roku i wykorzystywano jako bazę desantową.

​HMS Northney II pierwotnie był również obozem wakacyjnym, który następnie przekazano do użytku wojskowego w październiku 1942 roku. Służył on jako baza montażowa dla „mobilnych jednostek” desantowych przeznaczonych do operacji zamorskich. Była to również placówka szkoleniowa dla członków załóg maszynowni, którzy odbywali tutaj 7-tygodniowy kurs teoretyczny i praktyczny.

HMS Northney III oddano do użytku w październiku 1942 roku i przekształcono w bazę desantową, a od sierpnia 1945 roku w obóz przejściowy dla personelu Operacji Połączonych.

​HMS Northney IV oddano do użytku w listopadzie 1942 roku i służył on również jako baza desantowa oraz obóz dla personelu.

​Płytkie równiny i plaże wokół wyspy Hayling były idealnymi przestrzeniami do szkolenia członków marynarki wojennej, którzy nabierali tam doświadczenia w obsługiwaniu jednostek desantowych dostarczających żołnierzy na plaże, a następnie wypływającymi z powrotem na morze.