August Meier werd op 8 oktober 1900 geboren in Mainz, dat toen deel uitmaakte van het Groothertogdom Hessen, binnen het Duitse Rijk. In 1933 trad hij toe tot de Nationaal-Socialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP). Vanaf 1936 leidde hij een afdeling van de Sicherheitsdienst (SD) in Wiesbaden en werkte hij ook voor de SD in Breslau.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bekleedde Meier leidinggevende functies binnen de Einsatzgruppen, de mobiele vernietigingseenheden die achter het oostfront opereerden. Op 5 september 1941 werd hij benoemd tot commandant van Einsatzkommando 5 binnen Einsatzgruppe C. Tussen 5 september 1941 en februari 1942 werden onder zijn bevel ongeveer 10.000 Joden vermoord in Kiev, Rivne en Zhytomyr. Van 5 juli 1942 tot november 1942 leidde hij Einsatzkommando 4b. In Stalingrad liep hij tyfus en malaria op. Hij werd per vliegtuig geëvacueerd, behandeld in verschillende militaire ziekenhuizen en herstelde in mei 1943.

Vervolgens werd hij benoemd tot commandant van de Veiligheidspolitie en de SD in Limoges, als opvolger van Hans Nikolai Jessen. Zijn hoofdkwartier was gevestigd in de Villa Tivoli, vlakbij het Champ de Juillet. Vanuit Limoges oefende zijn afdeling gezag uit over verschillende regio’s en werkte het samen met andere Duitse politiediensten en met Franse collaborerende krachten.

Meiers periode in Limoges stond in het teken van de onderdrukking van verzetsleden en burgers in de regio. Op 26 maart 1944 werden 26 mannen in Brantôme geëxecuteerd. Hij verstrekte ook valse informatie aan het commando van de 2e SS-Panzerdivisie „Das Reich“, waarbij hij beweerde dat Oradour-sur-Glane „door terroristen was geteisterd“. Op 10 juni 1944, de dag van het bloedbad van Oradour-sur-Glane, werd SOE-agente Violette Szabo in de buurt van Salon-la-Tour gevangengenomen. Meier ondervroeg haar na haar arrestatie.

Na de oorlog werd Meier in 1949 aan Frankrijk uitgeleverd. In juni 1949 veroordeelde de militaire rechtbank van Bordeaux hem tot twintig jaar dwangarbeid. Hij werd in 1956 om gezondheidsredenen vrijgelaten. In 1959 werd hij ondervraagd over gebeurtenissen in Oekraïne, waarna hij werd gearresteerd en overgebracht naar de gevangenis van Hohenasperg, waar hij in mei 1960 zelfmoord pleegde.